This was my father....

ಕಾರ್, ಕಾರ್, ಕಾರ್, ಕಾರ್, ಎಲ್ನೋಡಿ ಕಾರ್

ಅಮೇರಿಕಾ ಅಮೇರಿಕಾ ಫಿಲ್ಮ್ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಜಯಶ್ರೀದೇವಿಯವರು ಕಾರ್, ಕಾರ್, ಕಾರ್, ಕಾರ್, ಎಲ್ನೋಡಿ ಕಾರ್ ಅಂತ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಾಡಿದಾರೆ. ಅವ್ರು ಹೀಗೆ ಹಾಡ್ಬೇಕಿದ್ರೆ ಅವ್ರಿಗೆ ಮುಂದೆ ಒಂದು ದಿನ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೂ ಇದೆ ರೀತಿ ಎಲ್ನೋಡಿದ್ರು ಕಾರು, ಸ್ಕೂಟರು, ಬೈಕು ತುಂಬತ್ತೆ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಿತ್ತೋ ಏನೋ...! ಅದಿಕ್ಕೆ ಆ ಹಾಡನ್ನ ಅವ್ರು ಅಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಎಲ್ಲಾರಿಗೂ ಅರ್ಥ ಆಗ್ಲಿ ಅಂಥ ಹಾಡಿದರು ಅನ್ಸತ್ತೆ. ಆದ್ರೆ ನಂ ಜನ ಅದರಿಂದ ಏನು ಕಲೀಲಿಲ್ಲ....
ಮೊನ್ನೆ ಒಂದು ದಿನ ಬೈಕಲ್ಲಿ ಆಪೀಸ್ಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಆಹಾ... ಅದೆಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು ಟ್ರಾಫಿಕ್ಕು ಅಂತೀರಾ..!! ಒಂದೊಂದೇ ಇಂಚು ನಿದಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತಾ.... ಹೋಗ್ತಾ..... ಎಲ್ಲ ಹೊಗೆ ಕುಡೀತ...ಆಫೀಸ್ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರೋ ಗಾಡಿ ನೋಡ್ಕೊಂಡು ....ಹಣೆ ಮೇಲೆ ಬರ್ತಿದ್ದ ಬೆವರನ್ನ ಒರಿಸ್ಕೋತ, ವಾಹನ ಏನ್ ಮಜಾ ಅಂತೀರಾ..! ಮನೆಗೆ ಹೋದ ತಕ್ಷಣ ನನ್ ಹೆಂಡತಿ " ಕರಿಯ I ಲವ್ ಯು, ಬೆಂಗಳೂರು ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಮೇಲಾಣೆ" ಅಂಥ ಹಾಡೋದೊಂದು ಬಾಕಿ..!!

SKANDAAAAAAAAAAA..!!

He is getting really nasty these days..!! Evening when I get back from office & call his name, he is instant to respond. He makes different gestures & try to convince me that I had to take him in hands. And once he is into the hands & sets his position, there he is….. Ready to attack!! He digs his nails into my cheek, pulls my hair, slaps me hard as he can & tries to bite me with his small, six, sharp teeth… on my prominent nose..! :)

This kind of attack by "SKANDA" is what I wait for when I get back home in evenings. If this course doesn’t happen for a day now, I feel like I am missing something.

He is growing now & getting handsful. Some time when we see other kids of his age walking & playing around, me & ramya feel bad, thinking about his condition 'coz of his premature birth, but…. @ the sametime we are happy for the less damage done. His physiotherapy treatment is paying off & the slow but steady improvement he is showing is all what we need.

He is @ his best when he plays with Grampa, Ramya's dad. The old man is never tired of playing with his "Ammanna", as he calls Skanda adorably. Even Skanda eagerly waits just for his grampa's call or for the "boochi" stories he narrates or for a walk on his shoulders..!!

Skanda is also a good listener when his Viswa "Mava" entertaines him with his animal stories..! His smile is a feast to watch when his mava begins his conversation with "Good Morning PINTI"..!!

And ofcourse..... he is the most charming with his mom.....!!

BANGALORED

"So... you got bangalored..!" :) Yeh... this is how my friend replied when I told him I shifted to bangalore. Hmm....Bangalore... Does it has feel good factor in it? Hmm.... Yes.. No... Maybe..!!
When I came back to bangalore I always used to think how it was in hyderabad. (Not that I have stopped... I still do..!) traffic - Hyd'bad better, food-bangalore awesome, weather -bangalore better... & so on. But.... now I am trying to enjoy everything in bangalore. Yeh... when I cannot chage the past, why should I compare & crib..?! So, how some suddenly this "jnaanodaya" sir..? Ella OK... cribbing yaake antha..?!!
Last week, on my way home as usual we were stuck in ring road traffic. With typical bangalore evening drizzle outside, the rush hour traffic was really heavy. I was talking to Jayanth & I mentioned how much I am frustrated with bangalore traffic. He had a simple solution...! He told "Ravi... as long as you keep thinking about traffic, it will frustrate you. So... simply enjoy it..!!". It sounded quite stupid, but it works!! I didnt know how to enjoy... so I started observing other around me. Few ppl had a beautiful solution for this.... SLEEEEEP!! Now I know why lot of techies have sleepy eyes even when they get off the cab in evening. Anyways... many sleep, some read, some sit quite & think, few talk... gossip. In my cab I have few guys who make comments on every vehicle we cross.....!! They comment on their driving, driver, girls in that cab, their dress, the captions on that vehicle... & so on. Well.... I belong to gropu who sit quite & think. Now.... what I think??? Cmon friends.... lets keep it personal & private.:)
One more thing I enjoy about the cab is FM...!! The driver keeps switching between 2-3 channels where good songs are being played. Sometimes I feel FM channels are loud, repititive & nasty, I simply enjoy that too..! Radio City.... Mirch.... SFM....!! During 2000-2001 when I used to commute to ITPL (Whitefield) we had only Radio City... but it was full english & hindi. Hardly they had kannda songs playing in that. There were even protests going against Radio City's anti-kannadaism. Now.... in 2008.... we have about 6-8 channels, & majority playing kannada. Even Radio City, for whom kannada was not 'compatible' has switched over..!! Now their punch line says "Sikkapatte Kannada, Swalpa Hindi, TOTAL BANGALORE"..!!
Well.... the another thing I am really enjoying in bangalore is Food...!! You get awesome masale dose for 10-12 Rs in a darshini. Darshini idli-sambar.... no star resturant can match its taste. Evening set out for a walk... taste Masale puri @ road side cart.....or try chota fried rice or noodles....& drain it down with Cane-O-La sugar cane juice or Ganesh Juice centers juice variety or bhavani's Nerale hannu (Black Jamoon) Juice.
Now...now... it was the same me who was talking all nonsense about bangalore few weeks before...!! But change is constant you see...!! So... I am changing for good. :)

ಹಿಂಗಿದೆ ಗುರು ಬೆಂಗಳೂರು..!

ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ನನ್ ಸ್ನೇಹಿತ ರಾಜಣ್ಣ ಮೈಲ್ ಮಾಡಿ ಕೇಳಿದ್ರು..... ಹೆಂಗಿದೆ ರವಿಯಣ್ಣ ಬೆಂಗಳೂರು ಅಂತ.... ಅವರಿಗೆ ರಿಪ್ಲೈ ಮಾಡಿದನ್ನೇ ಇಲ್ಲಿ ಬರ್ದಿದೀನಿ... ಅಷ್ಟೆ..
ಬೆಂಗಳೂರು ಕೆಟೋಗಿದೆ... ಕೆಟ್ಟು ಕುಲಗೆಟೋಗಿದೆ. ಆಕಾಶಕ್ಕೆರಿರೋ ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ...ಬಾಡಿಗೆ ಹತ್ತರಸ್ಟು ಅದ್ವಾನ್ಸು...ಕೊಡಕ್ಕೆ ರೆಡಿ ಇದ್ರು ಮನೆ ಸಿಗೋಲ್ಲ... ಸಿಕ್ರು ಮನೆ ಸರಿ ಇರಲ್ಲ...ಮನೆ ಸರಿ ಇದ್ರೆ ಓನರ್ ಕಿರಿಕ್ಕು..ಮನೇಲಿ..... ನೀರಿಲ್ಲ ನೀರು ಬಂದ್ರೆ ಕರೆಂಟ್ ಇಲ್ಲ....
ಬೀದಿಗೆ ಬಂದ್ರೆ ರೋಡ್ ತುಂಬ ಜನ ಗುರು.... ಕಾಲ್ ಕಾಲ್ಗೆ ಸಿಕ್ಕೊಂದು ಸಾಯ್ತಾರೆ..! ಫೂತ್ಪಾಥ್ ತುಂಬ ಜನ... ರೋಡ್ ತುಂಬ ಟ್ರಾಫಿಕ್ಕು...ಎಲ್ ನೋಡಿದ್ರು ಕಾರು... ಟೂ ವ್ಹೀಲೆರ್. ಉಸಿರಾದಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆ ಗಾಳಿ ಇಲ್ಲ... ಬರಿ ಹೊಗೆ....
ಇಷ್ಟರ ಮದ್ಯ ಬಿ.ತಿ. ಎಸ್ ಮತ್ತೆ ಆಟೋ ಕಿರಿಕ್ಕು. ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಕಿದ್ರು ಆಟೋ ಸಿಗೋಲ್ಲ... ಸಿಕ್ರೆ ಅವ್ನು ಬರಲ್ಲ... ಬಂದ್ರೆ ಒನ್ & ಹಾಪು. ಅಸ್ತು ಕೊಟ್ತ್ಮೆಲೂಅವ್ನ ಜೊತೆ ಕಿರಿಕ್ಕ್ ತಪ್ಪಿದ್ದಲ್ಲ...
ಅಷ್ಟು ಜನ ಇದ್ರು ಒಬ್ರು ಕನ್ನಡ ಮಾತೊದೊವ್ರು ಸಿಗೋಲ್ಲ..... ಸಿಕ್ಕವ್ರಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾತಾಡಕ್ಕೆ ಬರಲ್ಲ....ಸರಿಯಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಬರೋವ್ರು ಕನ್ನಡ ಮಾತೆ ಆದೊಲ್ಲ....
ಹಾಳಾಗೋಗಿದೆ ಗುರುವೇ.... ಬೆಂಗಳೂರು ಹಾಳಾಗೋಗಿದೆ...!

ಹುಚ್ಚು ಮನಸ್ಸುಗಳ ತೊಳಲಾಟ..

ಕೆಲವು ಸಲ ಯೋಚನೆ ಬರತ್ತೆ.... ಯಾಕೆ ಮನಸ್ಸು ಹೀಗೆ ಅಂತ. ನಾನು 6 ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಹೈದರಾಬಾದಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಯಾಕೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೆ, ಇನ್ನೆಸ್ಟು ದಿನ ಇಲ್ಲಿರ್ತೀನಿ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇತ್ತು. ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ್ 2 ವಾರಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪಂಗೆ ಹಾರ್ಟ್ ಅಟ್ಯಾಕ್ ಆಗಿದ್ದು ನನ್ನನ್ನ ಇನ್ನು ಯೋಚನೆ ಮಾಡೋ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಆದ್ರೆ... ಈಗ.... ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು 6 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಈಗ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇದೆ.... ನಾನು ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಹೈದರಾಬಾದ್ ಬಿಟ್ಟು ಬೆಂಗ್ಳೂರಿಗೆ ವಾಪಾಸ್ ಹೋಗ್ತಿನಿ ಅಂತ ಅಂದ್ಕೊಂದಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ಹೈದರಾಬಾದ್ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು ಅಂಥ ಅಲ್ಲ..... ಆದ್ರೆ ಇಲ್ಲಿ ಜೀವನಕ್ಕೆ ನಾವು ಒಗ್ಗಿ ಹೋಗಿದ್ವಿ ಅನ್ನಿಸತ್ತೆ.

೬ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಯಾಕಿಸ್ಟು ಬದಲಾವಣೆ...?! ಆಗ ಬೇಡ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು ಈಗ ಯಾಕೆ ಬೇಕಾಗಿದೆ..?! ಹೌದು... ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಸಾಕಷ್ಟು ಬದಲಾವಣೆಗಲಾಗಿದೆ. ಕೆಲಸ, ಅಧಿಕಾರ, ಆಸ್ತಿ, ಮದುವೇ, ಮಗು.... ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಅಂಶಗಳೇ.

ಬೆಂಗ್ಳೂರಿಗೆ ಹೋಗಕ್ಕೆ ಬೇಜಾರು ಅಂಥ ಅಲ್ಲ.... ಆದ್ರೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಇಲ್ಲ. ಹೌದು.... ಬೆಂಗ್ಳೂರಿಗೆ ಹೋಗಕ್ಕೆ ನಂಗೆ, ಅದಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ರಮ್ಯಂಗೆ ಇಷ್ಟ ಇಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಮಾಡಿದ್ದ ಮನೆ ಇದೆ. ಒಳ್ಳೆ ಕೆಲ್ಸ ಇದೆ. ಆದ್ರೆ ಮಗನ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಬೆಂಗಳೂರು ಉತ್ತಮ ಅನ್ನೋ ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆ, ರಮ್ಯನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಂಪನಿ ಇರತ್ತೆ ಅನ್ನೋ ಒಂದು ಸಮಾದಾನ. ಆದ್ರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಬೆಂಗಳೂರು ಟ್ರಾಫಿಕ್ಕು, ಆಕಾಶಕ್ಕೆರಿರೋ ಬಾಡಿಗೆ ಎಲ್ಲ ನೆನೆಸ್ಕೊಂದ್ರೆ ಹೆದರಿಕೆ ಆಗತ್ತೆ. ಇವೆಲ್ಲ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ ಮಾಡಿ ಮಾಡಿ ನಾನು ರಮ್ಯ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ತಲೆ ಕೆಡಿಸ್ಕೊಂಡಿದ್ದು ಇದೆ.

ಸ್ಕಂದನಿಗೆ physiotherapy ಮಾಡಿಸಬೇಕು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾದ ತಕ್ಷಣ ನಾನು US ನಿಂದ ಹೊರಟೆ. Flight ನಲ್ಲಿ ಬರ್ಬೇಕಿದ್ರೆ ನನ್ ಮನಸ್ಸಿನ ತೊಳಲಾಟ ಶುರು ಆಗಿತ್ತು. ಏನೋ ಹೇಳ್ತಾರಲ್ಲ.... sixth sense ಅಂತ....ಹಾಗೆ ಯಾಕೋ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇತ್ತು...ನನ್ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು change ಆಗತ್ತೆ ಅಂತ. ಸರಿ....... ಸ್ಕಂದನ physiotherapy ಶುರು ಆಗಿ ಅದನ್ನ ಹೈದರಾಬಾದಿನಲ್ಲಿ ಮಾದಿಸೋ ಪ್ರಯತ್ನನು ಮಾಡಿದ್ದಯ್ತು. ಅದು ಸರಿ ಹೋಗದೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಮರಳಿ ಹೋಗಿ ಆಯ್ತು. ಬಹುಶ ಆಗಲೇ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೆ ಅನ್ನಿಸಿತ್ತು.... ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗೋದು ineviteble ಅಂತ. ಅದು ಈಗ ಕಾರ್ಯಗತವಾಯ್ತು ಅಷ್ಟೆ.

ಮೊನ್ನೆ ಒಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತನ ಹತ್ರ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ ಈ ವಿಷ್ಯ ಬಂತು. ಅವ್ನ ಹಿತ ನುಡಿ "ಈಗ ನಿನ್ ಮಗನ ಆರೋಗ್ಯ ಮುಖ್ಯ ಕಣೋ... ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ದೆ ಹೋಗು" ಅಂತ. ನಂಗೆ ನಗಬೇಕೋ ಅಳಬೇಕೋ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೋಗಕ್ಕೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇಲ್ಲ.... ಆದರೆ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟು, ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಮಾಡಿರೋ ಸ್ವಂತ ಮನೆ ಮಾರಿ ಹೋಗಬೇಕಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಬೇಸರನ ಅವ್ನಿಗೆ explain ಮಾಡೋದು ನಂಗೆ ಕಷ್ಟ ಅನ್ನಿಸ್ತು.

ಕೊನೆಗೆ ನಮ್ಮ ಸಮಾಧಾನಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೇಳ್ಕೊಳೋದು.... "ಅಲ್ಲಿರುವುದು ನಮ್ಮನೆ...ಇಲ್ಲಿರುವುದು ಸುಮ್ಮನೆ..!"

ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದು?

ಇವತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ರಾಜಣ್ಣ ಆನ್ ಲೈನ್ ಸಿಕ್ಕಿದ್ರು. ಅವ್ರು ಕೂಡ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರಿಯಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದಾರೆ...! ಒಂದೆರಡು ಒಳ್ಳೆ ಬರಹಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಇಟ್ಟಿದಾರೆ. ಆಗ ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ..... ಯಾಕೆ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಶುರು ಮಾಡಬಾರದು ಅಂತ...!


ಬ್ಲಾಗ್ ಬರಿಯೋದು ಯಾಕೆ ನಿಲ್ಸಿದ್ದೆ....?! ಮ್... ಮ್... ನಂಗೆ ಕೂಡ ಸರಿಯಾದ ಕಾರಣ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾರೀ...!! ಏನೋ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂಸಾರ ತಾಪತ್ರಯಗಳು, ಸ್ವಲ್ಪ ತೊಂದರೆಗಳು..... ಸೋ.... ಹಿಂಗೆ ಬರಿಯೋದು ನಿಲ್ಸಿದ್ದೆ. ಮದ್ಯ ಒಂದು ಸಲ ಹಳೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಓದ್ತಾ ಓದ್ತಾ ಏನೋ ಬೇಜಾರಿಗೆ ಆ ಹಳೇ ಬ್ಲಾಗ್ಗಳನ್ನ ಕಿತ್ತಾಕಿದ್ದು ಆಯ್ತು.


ಈಗ ಮತ್ತೆ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇದೆ.....ಬರೀಬೇಕು ಅಂತ.... ನೋಡೋಣ..... ಏಷ್ಟು ದಿನ ಬರೀತೀನಿ ಅಂತ....!